Geometryczna precyzja spotyka się z eksplozją nasyconych barw, naśladując kalejdoskopowy blask witraża katedry uchwyconego w południowym świetle. Każda żywa tafla tej ozdoby osadzona jest w uporządkowanej, złotej kratownicy, z centralnym, głębokim czerwonym promieniem słońca, który zdaje się drgać własnym, wewnętrznym rytmem. Zawiesza się z cichą, architektoniczną powagą, łapiąc światło w sposób celowy i rytmiczny. Posiadanie takiego dzieła to prywatna nić łącząca z rzemiosłem, które ceni odważny charakter ponad zwykłą dekorację.