‘Ik heb vrij veel gelezen. Dat is niks om prat op te gaan, want ik lees alleen maar voor mijn plezier. Dat moeten jullie ook eens proberen. Het gaat zo: je slaat een boek open, je leest er een paar bladzijden in, en als je het niets vindt, sla je dat boek weer dicht.’

Tien jaar lang schreef Sylvia Witteman over boeken in de Volkskrant. Jeugdsentiment (Red jezelf. Een handboek voor wie jong is en heel wil blijven), curiosa (ussr. 100 vragen en antwoorden uit 1983), oud goud als Emants en Couperus, de evergreens als Reve en – altijd weer – Carmiggelt, ‘want ben met die man vergroeid als een klimop met een eik’.

Vanwege haar omnivore leeshonger en gestaag snuffelen in de boekhandel, op internet en in straatbibliotheken onderwierp ze in de loop der jaren een onwaarschijnlijk brede keur aan oude liefdes, ontdekkingen en toevallige vondsten aan haar onomwonden oordeel. Doe er uw voordeel mee.